ใครจะคิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับตัวของผมเอง มันเป็นความโง่เขลาของผมที่ดันไปรักเธอ

คนนั้น ทั้งๆที่เขาพยายามบอกผมแล้วว่า " เขามีแฟนแล้ว " แต่ผมก็ไม่ฟังดึงดันจะจีบ

และแล้วก็โดนแฟนเขาโทรศัพท์มาด่า เจ็บจริงๆ จะแก้แค้นก็กลัวเขาจะไม่มีความสุข

จนต้องปล่อยเขาไปซะ การทำลายความสุขเขามันทำให้เราไม่สบายใจจริงๆ

แต่ผมไม่ชอบเลย ที่เธอหลอกให้ผมเสียเงินไปตั้งมากมาย ตัวผมมันโง่ที่ไม่คิดมัวแต่หลง

ระเริงจนคำว่ารักบังตาให้ตาบอด แล้วก็ไม่คิดถึงค่าของตัวเองที่ยังมีคนอื่นๆ ที่มองเห็นค่า

ของผมอีกตั้งหลายคน แฟนของเขาเป็นคนสระบุรี มาเรียนที่มหา'ลัยแม่โจ้ ที่เดียวกับเธอ

ส่วนตัวผมเรียนแค่มหา'ลัยขี้นอกอย่างราชภัฏ เขาคงเลือกคนที่ดีกว่าและอยู่ใกล้กว่าชัวร์

อยู่แล้ว ความเจ็บครั้งนี้จะจดจำมันไปอีกนาน ผมจะไม่ยอมเสียค่าโง่ให้ผู้หญิงแบบนี้อีกแล้ว

เป็นความโง่เขลาที่สุดในชีวิตตั้งแต่เกิดมา

สุดท้าย นี่คือคำพูดของกิ้งก่า ที่คิดไว้

" เอ็งเอ้ย ถึงเอ็งจะเป็นกิ้งก่า แต่มันไม่มีต้นไม้ต้นไหนสูงพอที่จะให้เอ็งไต่ขึ้นไปเด็ด

ดอกฟ้าได้หรอกวะ "

สวัสดีครับ เพื่อนๆ ทุกท่าน พบกันเป็นเรื่องแรก กับสาระดีๆเรื่องแรกของผม
ที่ผ่านมาผมได้ไปดูหนังเรื่องหนึ่งที่บ้านเพื่อน -*- (ไม่มีปัญญาไปโรงหนังร้อก) ผมพบว่าผมได้อะไรหลายๆอย่าง
จากหนังที่ใครๆว่า น่าเบื่อ (เพื่อนผมมันก้อดู) บ่อยครั้งหนังที่ผมชอบมักจะไม่ใช่หนังที่คนอื่นชอบ
เพราะว่าเวลาผมดูหนังสักเรื่องผมไม่เพียงแต่จะอินกับบทบาท แต่ผมจะเก็บเกล็ดเล็กๆ น้อยๆ
จากหนังเรื่องนั้นๆ มาคิดวิเคราะห์แต่ไม่ต้องแยกแยะนะ บางครั้งเพียงแค่บทพูดของตัวละครธรรมดาๆ
ด้วยคำพูดสั้นๆ เพียงประโยคหนึ่งเพื่อจุดประกายความคิดของพระเอกหรือนางเอกให้เขาได้หาทาง
ออกจากปัญหาที่เขากำลังประสบอยู่ จนสามารถผ่านพ้นปัญหาที่กำลังต่อสู้อยู่ไปได้ มันก็มีค่ามากสำหรับผม
สำหรับบทความอย่าง IT for you เองก็เช่นกัน ผมหวังเพียงแค่เหล่าพระเอกและนางเอกอย่างคุณๆ
เมื่อได้อ่านบทความของตัวประกอบที่ไม่มีบทบาทอะไรอย่างผมแล้วจะทำให้เกิดแสงสว่างในความคิดของคุณ
และทำให้คุณผ่านปัญหาที่ประสบอยู่ไปได้เช่นกัน
---------------------------------------------------------------
โครงข่ายชีวิต
ถ้าใครได้มีโอกาสได้ดูหนังไทยเรื่อง "โคตรรักเอ็งเลย" มาแล้วอาจจะรู้สึกรำคาญกับการตัดฉากดำเนินเรื่องของหนังที่
ดูราวๆ กับเอาหนังสั้นหลายเรื่องมาต่อๆ กัน อย่างไม่มีความต่อเนื่องและราบรื่น จนกระทั่งคุณดูภาพยนต์นี้จนจบ
คุณจึ่งจะเข้าใจสิ่งที่ผู้สร้างต้องการสื่อต่อผู้ชม มันเป็นความไม่สมประกอบที่ลงท้ายได้อย่างสมบูรณ์ เหมือนกับการต่อจิกซอว์
ในตอนที่คุณเริ่มต่อคุณอาจจะหยิบจากชิ้นที่อยู่ฝนส่วนของมุมใดมุมหนึ่งมาต่อก่อน คุณจะเริ่มขยายอาณาเขตจากมุมนั้น
ไปเรื่อยๆ ด้วยตัวจิกซอว์ที่คุณพอจะหามาได้ จนกระทั่งคุณพบว่าเมื่อคุณต่อไปได้สักพักหนึ่งคุณต้องหยุดจากมุมที่คุณเริ่มเพราะ
ไม่สามารถไปต่อได้อีก แต่คุณจะพบจุดใหม่จากจิกซอว์ตัวใหม่ที่คุณเจอ

บางครั้งการใช้ชีวิตของคนเราก็เช่นกัน ทุกสิ่งที่เข้ามาในชีวิตเรานั้นล้วนไม่ต่างอะไรกับจิกซอว์ ทำไมเราต้องเรียนเรื่องสมการต่างๆ
ให้ปวดหัวด้วย ในเมื่อตอนที่ไปซื้อของไม่เคยเลยสังครั้งที่แม่ค้าจะต้องตั้งสมการถอดสแควรูทก่อนที่จะทอนเงินให้ หรือการยกกล่องสักใบ
ไม่เห็นจะต้องมาคำนวนหาโมเมนตั้มของมันก่อนที่จะยกเลย ซึ่งจริงๆ แล้วความรู้เหล่านี้ก็เปรียบได้เหมือนจิกซอว์ชิ้นหนึ่งที่เราต้องเก็บ
สะสมมันเอาไว้ เพื่อที่จะนำมันมาต่อให้เป็นภาพที่สมบูรณ์ แต่หากถ้าเราใจร้อนใช้แต่อารมณ์ เมื่อต่อไม่ได้ก็ยอมแพ้ เมื่อต่อไม่ได้ก็ขว้างมันทิ้งไป
ภาพที่คุณตอก็จะไม่มีวันเสร็จสมบูรณ์ได้

คนคนหนึ่งก็นชิ้นจิกซอว์ของคนอีกหลายคน ซึ่งในความไม่สมบูรณ์ของคนแต่ละคนล้วนต้องการความไม่สมบูรณ์ของอีกคนหนึ่งมาเติมเต็ม
ซึ่งเราเรียกสิ่งนั้นว่าสังคม ความสัมพันธ์ของคนแต่ละคนนั้นล้วนมีผลกระทบต่อกันเป็นลูกโซ่ บางครั้งการที่เราได้รู้จักใครสักคนและเรา
รู้สึกว่าเราช่างเข้ากันไม่ได้เอาเสียเลย บางทีมันอาจจะไม่ได้หมายความว่า คุณไม่ได้เป็นชิ้นจิกซอว์ที่ประกบกันไม่ได้ แต่มันอาจจะเป็น
เพราะคุณต่างหันมุมที่ไม่สามารถเข้าหากันและกันได้ต่างหาก การเติบโตมากับครอบครัวหนึ่งก็คือ จิกซอว์ชิ้นหนึ่ง การศึกษาเล่าเรียน
ก็คือ จิกซอว์ชิ้นหนึ่ง การใช้ชีวิตทำงานในบริษัท ก็คือ จิกซอว์ชิ้นหนึ่งด้วยเช่นกัน ซึ่งทั้งหมดล้วนเป็นจิกซอว์ของประเทศหนึ่ง และประเทศนั้น
ก็เป็นจิกซอว์อีกชิ้นหนึ่งในโลกนี้ด้วยเช่นกัน

ฝากไว้ก่อนจากกัน
มีคนจำนวนมากที่คิดว่าตนเองอยู่เพียงลำพัง จึงมักทำอะไรลงไปโดยไม่คิดถึงความรู้สึกของคนรอบข้าง หรือที่เรียกว่าความเห็นแก่ตัว ซึ่งใน
ความจริงแล้ว การกระทำใดๆ ของคนๆ หนึ่งนั้นล้วนมีผลต่อคนอื่นๆ ซึ่งจะโยงใยเป็นลูกโซ่ ดังนั้นไม่ว่าเรื่องใดๆ ที่คุณทำอยู่ หรือคิดจะทำในวันนี้
ไม่ได้ส่งผลต่อคุณเพียงคนเดียวหากแต่มีผลต่อคนอื่นๆ อีกด้วย และอย่าคิดว่าคุณเป็นเพียงจิกซอว์ชิ้นเล็กๆ ชิ้นหนึ่งที่ไม่มีค่าใดๆ
เพราะถ้าคุณลองมองไปรอบๆ คุณจะพบว่าคุณยังมี พ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อนๆ และอาจารย์ หรือใครก็ตาม ซึ่งเป๋นจิกซอว์อีกชิ้นที่พร้อมจะเชื่อม
ต่อความสัมพันธ์โยงใยจากคุณไป วันนี้เพียงความไม่ใส่ใจต่อหน้าที่ของตัวคุณเองต่อหน้าที่เล็กน้อยอย่างเช่นการตั้งใจเรียน ก็มีผลต่อความรู้สึก
อันยิ่งใหญ่ของพ่อแม่คุณในวันที่ผลสอบออกมาแล้ว หรือเมื่อคุณเติบโตขึ้นความไม่ใส่ใจในหน้าที่หรืองานที่คุณได้รับมอบหมาย ก็มีผลต่อ
เพื่อนร่วมงานของคุณและองค์กรของคุณเช่นกัน การเก็บเกี่ยวประสบการณ์ชีวิตต่างๆ ที่เข้ามาในชีวิตเราคือการเริ่มต้นสร้างภาพแรกที่สมบูรณ์
เพื่อที่จะนำไปประกอบเป็นภาพใหญ่ที่สมบูรณ์มากขึ้นไปอีก หากวันนี้คุณละเลยแม้แต่อนาคตของตนเองมันไม่ใช่เพียงแต่คุณที่จะเสียหายไปกับมัน
หากแต่หลุมดำเล็กๆ ที่คุณขุดขึ้นมาก็จะทำให้คนอื่นๆ ตกลงไปด้วย จนเมื่อเรามองออกไปในสังคมที่ใหญ่ขึ้นเราจะพบรูโบ๋ๆ อยู่บนภาพนั้นเต็มไปหมด
อย่าปล่อยให้สังคมของเราแย่ลงไปกว่านี้เลยนะครับ การปฏิวัติตัวเองต่อความไม่เอาใจใส่อนาคตของคุณเล็กๆ คือการปฏิวัติต่อสังคมที่ดีขึ้นอันยิ่งใหญ่
ใส่ใจตัวคุณและสังคมเสียแต่วันนี้เถอะนะครับ

BY...Kurochan